بفريفت و به فعل خود تو را خلاف كردم ، و اكنون از عذاب تو مرا كه رهاند ؟ يا به حبل كه اعتصام نمايم چون حبل خود از من منقطع كنى ؟ و اى رسواييا از ايستادن در حضرت تو فردا ، چون سبك باران را گويند بگذريد ، و گرانباران را گويند كه فرود اندازيد ، ندانم كه با سبك باران بگذرم يا با گرانباران فرود اندازم ؟ واى بر من ، هر چند زندگانى بر آمد گناه من بسيار شد ، واى بر من ، هر چند عمر من دراز شد گناه من بسيار گشت ، پس توبه از چند كنم ، و در چند باز گردم ؟ « 222 » آيا وقت آن نيامد مرا كه از پروردگار خود شرم دارم ؟ پس اين طريقهاى اين قوم است در مناجات خشنودى خواستن مولاى خود را ، و در معاتبهء نفوس خود . و مطلب ايشان از مناجات استرضاست ، و مقصد ايشان از عتاب بيدار شدن و نگاهبانى خواستن است . پس هر كه عتاب و مناجات مهمل گذارد نفس خود را راعى نباشد ، و نزديك است « 223 » كه خداى - عز و جل - از او راضى نشود . و اللّه اعْلَمُ بِالصَّوابِ تَمَّ بِالخَير . [ 557 ]

--> ( 222 ) عربى : الى متى أتوب و إلى متى أعود ؟ . ( 223 ) نسخهء دانشگاه : زود باشد .